ذخایری بهتر از طلا

 

tumas.jpg

خلاصه ای از مقاله ارزشمند توماس فرید من در روزنامه نیویورک تایمز :

 Hold the Oil by Thomas Friedman

نویسنده: محمد آیتی گازار

فریدمن در مقاله اش می گوید:

"گاه و بی‌گاه کسی پیدا می شود و از من می‌پرسد: «بعد از کشور خودت، به کدام کشور دیگر، بیشتر علاقه داری؟» 

من هم همیشه یک جواب داده ام: تایوان.

و باز می‌پرسند «تایوان!!؟ چرا تایوان!!؟» 

جواب من هم خیلی ساده است. چون تایوان صخره‌ای لم‌یزرع در دریایی پر از امواج توفانی و بدون منابع طبیعی برای زندگی کردن است. حتی برای ساخت و ساز باید از چین شن و ریگ وارد کند و با وجود همه اینها چهارمین ذخایر کلان مالی دنیا را در اختیار دارد. زیرا به جای کندن زمین و استخراج هر آنچه که بالا می‌آید، ‌تایوان ذهن و افکار ۲۳ میلیون تایوانی را می‌کاود‌، استعدادشان را، انرژی‌‌شان را و هوش و ذکاوت شان را. چه زن و چه مرد.

همیشه به دوستانم در تایوان می‌گویم:‌ شما خوشبخت‌ترین مردم دنیا هستید، چطور اینقدر خوشبخت شده‌اید؟ ‌ نه نفت دارید،‌ نه سنگ‌آهن، نه جنگل، ‌نه الماس،‌ نه طلا، ‌فقط مقدار کمی ذخایر ذغال سنگ و گاز طبیعی ‌و به خاطر همین هم است که فرهنگ تقویت مهارت‌هایتان را توسعه داده‌اید؛ کاری که امروزه ثابت شده با ارزش ترین و تنها منبع تجدیدپذیر واقعی در جهان است." ... 

در ادامه نویسنده مطالعات صورت گرفته در مورد کیفیت سیستم آموزشی و مهارتهای دانش آموزان در کشورهایی دارای ذخایر زیر زمینی، را با کشورهایی که از این منابع بی بهره اند، مقایسه نموده و نتیجه می گیرد: کشورهایی که از این منابع بی بهره بوده اند توانسته اند با سرمایه گذاری بر روی آموزش ها و کسب مهارت، کمبودهایشان را به فرصت تبدیل نمایند و نمره بالایی در تستهای PISA کسب کنند و مصداق عبارت "وقتی منابع ندارید، مبتکر خواهید شد" باشند، "مردم این کشورها فهمیده‌اند که کشورشان بایستی با دانش و مهارت مردمش، به پیش برود ". این در حالی است که کشورهایی که این منابع را در اختیار داشته اند (به جز کشورهایی نظیر کانادا که برنامه ریزی آموزشی خوبی دارند) نمره کمی در تست ها به دست آورده اند.

خلاصه اینکه:

بررسی‌ها نشان داد: اگر واقعا می‌خواهید بدانید، یک کشور در قرن ۲۱ چگونه عمل خواهد کرد،‌ منابع و معدن‌های طلای آن را به حساب نیاورید،‌ بلکه، معلم‌های تاثیرگذارش را، ‌والدین آگاهش را و سرانجام میزان دانش‌آموزان متعهدش را، مد نظر قرار دهید. 

و سخن آخر:

"به گفته شلیچر (۱)، در اقتصادهای قرن بیست و یکم دانش و مهارت تبدیل به پول رایج جهانی ‌شده است، ‌اما هیچ بانک مرکزی که این پول را چاپ کند وجود ندارد. هر کس مجبور است که خود تصمیم بگیرد چقدر پول چاپ خواهد کرد. مسلما داشتن نفت، ‌گاز و الماس خیلی خوب است. با وجود آنها فرصت‌های شغلی زیادی به وجود می‌آید، اما در درازمدت جامعه را ضعیف خواهند کرد؛ مگر اینکه برای ساختن مدارس و ایجاد فرهنگ یادگیری همیشگی استفاده شود. شلیچر می‌گوید: چیزی که شما را همواره به سمت جلو می‌راند و باعث پیشرفت شما می‌شود، چیزی است که خودتان آن را ساخته‌اید." نه آنچه به ارث برده اید.

(۱) آندریاس شلیچر کسی است که از طرف O.E.C.D بر تست‌های PISA نظارت می‌کند.


منبع: نیویورک تایمز (با تلخیص)، نویسنده: توماس فریدمن
مقاله کامل انگلیسی را اینجا مطالعه نمایید

 
 
 
 
اندازه متن: [+  -]
آزادی در آوردگاه زمین

fast.jpg

فاوست به قلم رامبراند، ۱۶۵۰ میلادی

و اکنون سخن فاوست:: «آزادی در آوردگاه زمین، همه روزه پیروز می‌گردد»

 

 

 
 
 
 
اندازه متن: [+  -]
در ران‌های یک الواربٌر، شرافت بیشتری هست تا در قلب یک نجیب‌زاده چپاولگر

25872481رومن‌رولان که همواره به سرنوشت هنر، به ارزش واقعی آن و همچنین به تأثیر آن در زندگی انسان‌ها می‌اندیشید، به کار بسیار نویی دست یازید و(کولابرونیون  ۱۹۱۹)را خلق کرد. رولان که در آغاز قرن، تجربه‌ها و آگاهی‌هایی دربارة کارگران اندوخته بود، اکنون، بیش از هرچیز به آینده‌ای که در انتظار این طبقه بود می‌اندیشید. در کانون‌های خانوادگی فرومی‌رفت و می‌کوشید با مددگرفتن از ادبیات تودة مردم فرانسه و با سودجستن از میراث ازاد فرهنگ ملی فرانسه، خانواده‌ای از نیاکان خود را زنده کند. این اثر مهم، به‌نحوی بازتاب اندیشه‌های رومن‌‌رولان دربارة سرچشمه و نیروی هنر خلقی است. کولا پیش ازاین که یک نجار یا ظریف‌کار باشد، هنرمندی است که می‌تواند از زیبایی گل یا لبخند شیرینی لذت ببرد و این زیبایی‌ها را در کنده‌کاری‌های خویش بازآفریند. او از کارش که همراه کهن اوست و هرکز به او خیانت نکرده است، سخن می‌گوید: «چه خوش است، انسان ابزار کار به‌دست بگیرد، در برابر میزکارگاهش اره کند، ببٌرد، رنده‌کند، حاشیه‌کاری و برجسته‌کاری کند، میخ‌بکوبد، سوهان بزند، برمواد زیبا و محکم که خم می‌شوند، برپوب گردوی بارور که به‌سان پشت فرشته‌ای زیر دست می‌لرزد، دست بمالد و بساید و پیکرهای گُلی و بورتن‌های زرین پریان چوب‌های ما را که هنگام برش آشکار می‌شوند، ببیند!» «کولابرنیون- ص۳۸»

     کولا مانند ژان‌کریستف که اغلب تنهاست، تنهانیست. او با مردمان ساده کلامسی رفت و آمد دارد، با آن‌ها می‌جوشد و درمیان آ‌ن‌ها زندگی می‌کند و به آن‌ها عشق می‌ورزد. «در ران‌های یک الواربٌر، شرافت بیشتری هست تا در قلب یک نجیب‌زاده چپاولگر.»

«کولابرنیون- ص۲۲۵»

 
 
 
 
اندازه متن: [+  -]
عصر سختی است، عصر تاریکی است..

میکل‌آنژ رفتار حقارت‌آمیز و فشارهای دایمی اشراف ستم‌گر و بهره‌کش، کلیسا و بعضی هنرمندان را با تلخ‌کامی و اندوه تحمل می‌کرد. بیماری‌ها، شکنجه‌ها و اختلاف‌های خانوادگی او را می‌آزرد و درمانده‌اش می‌کرد. او همواره با رنج و درد دست به گریبان بود.

عصر سختی است، عصر تاریکی است،
خوابیدن خوبست، سنگ بودن خوب‌تر، 
در این قرن جنایت و رسوایی
نیستی، فقدان احساس، سرنوشتی غبطه‌انگیزاست.
 
                                                                      «میکل آنژ»
 
 
 
 
اندازه متن: [+  -]


  • تبلیغات
  • سایت خبری تحلیلی داور
    نجم نیوز
  • آمار و اطلاعات
  • بازدید امروز: ۶۴
    بازدید دیروز: ۴۹
    بازدید از ابتدا: ۹۱۹۶۱
    افراد آنلاین: ۰۱
    آخرین بروزرسانی: پنجشنبه، ۳۱ تیر ۱۳۹۵ / ۱۶:۱۰
  • شبکه های اجتماعی
  • FacebookTwitterYoutubeRSSBookmark